Voet aan land in Engeland 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿

Dinsdag 06 mei 2025. 

Kapitein Draper legt in alle vroegte de Nieuw Statendam soepel aan de wal van the Port of Tyne, de eerste haven deze reis waar we van boord kunnen gaan.

 
Maar niet voordat we allemaal persoonlijk in de ogen👀 worden gekeken door Britse douanebeambten die met twintig man sterk aan boord zijn gekomen. Om een en ander enigszins soepel te laten verlopen heeft Karlijn, de cruise- & traveldirector, een schema opgesteld waar iedereen zich aan moet houden. Wij zijn ingedeeld in groep L die omstreeks 09.00 uur aan de beurt zal zijn. Dat is een mooie tijd want dan kunnen we daarna gaan ontbijten. Via de intercom roept Karlijn om welke groep aan de beurt is. Rond kwart voor negen wordt groep L opgeroepen en gaan we, met paspoort, keycard en oproepbrief in de hand naar beneden, richting de World Stage (het theater). De eerste check is het scannen van de keycard (dan weet men precies wie er geweest is) en vervolgens gaan we het theater in. De eerste vijf rijen stoelen heeft men verwijderd voor deze gelegenheid zodat er genoeg ruimte is voor de douaniers om hun controlewerkzaamheden uit te oefenen. We moeten ons paspoort laten zien en dan wordt gekeken of de foto in het paspoort correspondeert met de persoon die voor hen staat. Als dat het geval is krijgen we een welgemeend “Thank you, have a nice day!” gewenst en verlaten we via de zijuitgang het theater waarna een van de medewerkers een geel stickertje op onze keycard plakt. Bewijs van “gecheckt en goedgekeurd”. Op naar de Lido Market voor het ontbijt.

We nemen de tijd want, in tegenstelling tot veel van onze medereizigers, hebben we geen excursie geboekt maar gaan we vandaag op eigen gelegenheid de omgeving verkennen. We zien wel wat we tegenkomen. Tegen 10.30 uur verlaten we het schip via een wel erg steile loopplank en schijnt de zon volop.

 
We maken een rondje om de kleine jachthaven en wandelen dan via een mooi aangelegd park naar het vijf kilometer verderop gelegen Tyneside. Een niet echt om over naar huis te schrijven ✍🏻 metropool, dus dat doen we dan ook maar niet. Het winkelaanbod is ook niet al te bijzonder maar dat mag de pret niet drukken. We houden een koffiepauze en gaan buiten aan een tafeltje mensen-zitten-kijken. Altijd een van de leukere bezigheden. Er komen heel wat vreemde vogels voorbij en opvallend veel tamelijk armoedig geklede mensen. Het is duidelijk dat het hier allesbehalve een welvarende plek is. Na de koffie scoren we in een kledingwinkel toch nog een baseballcap🧢  voor Leo (omdat de weersverwachtingen niet echt zomers waren hebben we er bewust geen 🧢 van thuis meegenomen) en flip-flops🩴  voor mij. Hebben we toch nog een beetje de economie van Tyneside een boost gegeven.  
Rond 15.00 uur zijn we weer terug aan boord en staan er ruim 15.000 stappen op de teller. Wij vinden dat we heel goed bezig zijn geweest en daarom trakteren we ons op een hotdog 🌭 met frietjes 🍟 bij de Lido Pool. Moet kunnen, toch? 
De afvaart staat gepland voor 17.30 uur en Kapitein Draper wordt hierbij ter zijde gestaan door een plaatselijke “pilot”. Dat is bij vertrek meestal het geval. Nadat we de haven daadwerkelijk verlaten hebben moet deze “pilot” weer van boord. Dat is een hachelijke onderneming want het kleine bootje🚤 vaart langszij onze gigagrote boot🛥️ . Voor op de boeg van het kleine bootje staat een gast die halsbrekende toeren uithaalt want de enorme golfslag laat het bootje behoorlijk op en neer gaan. En dan moet de “pilot” ook nog eens in deze situatie overstappen. Uiteindelijk lukt dat en vaart het bootje al toeterend van ons weg richting thuishaven. Eind goed al goed. Daredevils! 
Vanavond staat er voor ons weer iets feestelijks op het programma, nl. de Mariner-receptie 🍾🥂. Het leven van een ⭐️⭐️⭐️⭐️-Mariner is echt niet gemakkelijk🙈.   
We kleden ons weer enigszins feestelijk en gaan tegen 18.30 uur naar de Lido-Pool waar we worden verwelkomd door een groep officers en we meteen aan de champagne 🥂 moeten. Je kunt tenslotte niet weigeren want men bedoelt het goed. We kletsen wat met een aardige oude dame uit Californië en daarna komt Hamish, een van de officers, gezellig met ons kletsen. Hij komt uit de Cariben en zijn vrouw komt uit Friesland. Zij werkt hier ook aan boord. Hamish is eine kwante en houdt wel van gezellig kletsen. Belt ondertussen ook nog even met de wife om te vragen waar ze vorig jaar ook al weer geweest waren tijdens hun vakantie bij de in-laws. Ach ja, Groningen!

Uiteindelijk gaan we na een uurtje (en drie glazen champagne 🥂) maar weer eens richting de Main Dining Room waar we een gezellig tafeltje krijgen toegewezen. Aan het tafeltje naast het onze zit een ontzettend aardig echtpaar uit Australië🇦🇺. Hij heeft Nederlandse🇳🇱 roots (ruim 50  jaar geleden geëmigreerd) en zij is Australische.

 
Door al dat gezellig geklets zijn we te laat voor het theater en gaan we maar naar de Crows Nest voor een wijntje 🍷 en de dagafsluiting daarna is in het Dutch Café.

Een mooie eerste van-boord-kunnen-gaan-dag gaat ten einde.