Interieur en zo.

Zaterdag 25 juli 2015.
Vandaag voor het eerst niet wakker voordat de wekker zich meldt. We beginnen te wennen aan het tijdsverschil van 8 uur. En ook het leven in een kaboutercamper begint langzamerhand te wennen. Het is absoluut een kwestie van aanpassen en samen afspreken wie welke werkzaamheden wanneer en waar doet om te voorkomen dat we elkaar niet constant voor de voeten lopen.
De DCV heeft een bijzonder vernuftige indeling en er zit werkelijk alles in wat je nodig hebt. Buiten de nodige kastruimte boven de zithoek, onder de zithoek, naast de douche- annex wc-ruimte, boven de bestuurderscabine en boven het aanrecht hebben we de beschikking over een aanrecht met daaronder links een kastje, daarnaast een koelkast met vriesvak en rechts een 3-ladenkast. Naast de spoelbak (die afgedekt wordt met een plaat zodat er een werkblad ontstaat) is het 2-pits gasstel (ook met een afdekplaat) en aan de zijkant van de ladekast zit nog een opklaptafeltje. Boven op de kast naast de douche- annex wc-ruimte staat de magnetron. In de kast naast de douche- annex wc-ruimte bevindt zich het grote langwerpige tafelblad en de bijbehorende tafelpoot. Een klein rond tafelblad bevindt zich aan de zijkant van de kast naast de douche- annex wc-ruimte. En dan uiteraard de douche- annex wc-ruimte! Die is klein, om niet te zeggen héél erg klein. De afmeting van de totale ruimte bedraagt 106 cm x 63 cm en hierin bevinden zich, let op! de wastafel met daarboven een toiletkast met spiegel en daaronder een dubbele wastafelkast (links 3 laden en recht 1 deurtje), de douchebak van 44 cm x 44 cm en de wc van vrij normale afmeting. En niet te vergeten boven de reuze-wasbak nog een handdouche en helemaal rondom dit geweldige interieur een douchegordijn. Om het helemaal compleet te maken kunnen we nog, al zittend op de wc, door het kleine raampje naar buiten kijken. Wat willen we nog meer? O ja, bijna vergeten, zowel links als rechts van de douche- annex wc-ruimtedeur hangt een spiegel. Eentje voor Lei en eentje voor mij. Tot zover het interieur.
We doen het rustig aan vanmorgen, we hebben tenslotte vakantie. De buren links en rechts van ons zijn nog in diepe rust, net zoals de rest van de campingbewoners.
We gaan een plan de campagne opstellen want we hebben besloten af te wijken van het oorspronkelijke plan om Saskatchewan te gaan ontdekken. Wat we tot nu toe hebben gezien is weliswaar best aardig maar niet zo indrukwekkend als verwacht. We begrijpen nu waarom er zo weinig toeristische informatie te verkrijgen is over deze staat. Er is zelfs geen Saskatchewan Welcome Center bij de grensovergang. 
De van thuis meegenomen Rand McNally Road Atlas komt nu goed van pas en we gooien de hele route om. We gaan weer terug richting Lloydminster waar we het Alberta Welcome Center zullen bezoeken om eventueel nog wat aanvullende informatie te vergaren. Maar de grove lijnen hebben we al uitgezet en het eerste gedeelte van de nieuwe route gaat richting Drumheller.
We maken ons en onze DCV gereed voor vertrek en gaan op weg, terug naar Lloydminster. Weliswaar doen we dat via een andere route en eerlijk is eerlijk, het is een schitterende weg met weer van de prachtige gele velden, afgewisseld door tot aan de horizon uitgestrekte graanvelden. Tussen al dit moois staan her en der jaknikkende jaknikkers, grote zwarte olie en/of gastanks en veel, heel veel zilveren graansilo's. Zo af en toe duikt er een werkelijk schitterend huis op, meestal gelegen op een heuvel. Zoals overal ter wereld zullen ook hier beroemdheden in wonen. Misschien wel filmsterren, alhoewel, in Saskatchewan?
We arriveren bij het Alberta Welcome Center waar het meisje achter de balie ons uiteraard van harte "welcome" heet en ons vervolgens allerlei nuttige informatie geeft over things we can do and places we can visit. Beladen met folders staan we na een tijdje weer buiten. Er is hier wifi, dus het verslag kan weer via het wereldwijdeweb verzonden worden. Het lukt nu ook om wat foto's te plaatsen in het reisloggeralbum. 
We krijgen van Bianca de eerste foto's gestuurd van de bruiloft. Mooi bruidspaar met twee schattige bruidsmeisjes. 
Dan is het tijd voor de eerste tankbeurt want zo langzamerhand komt het empty streepje akelig dichterbij. Honderd meter verderop ligt een groot tankstation dus vullen maar! Er gaan ruim 77 liter à raison van CAD 1,89 in de tank. Voor onze begrippen is de benzine vrij goedkoop, ongeveer € 0,80 per liter, maar voor de Canadezen is de benzine erg duur aangezien deze de laatste tijd gigantisch is prijs is verhoogd.
Naast het tankstation ligt een Tim Horton en als we onze weg vervolgen hebben we twee grote bekers koffie in de koffiehouders en in de koelkast staat een doos met donuts.
Vanuit Lloydminster rijden we in zuidelijke richting naar Wainwright en vervolgens over de "Buffalo Highway" (de 41 zuid) richting Consort. 12 km voor Consort ligt het Goosberry Lake Provincial Park waar we zullen overnachten. Hier aangekomen is het de bedoeling dat we een plek uitzoeken die ons bevalt, ons huis hier vervolgens neerzetten en dan bij een bord met een kastje onze gegevens noteren op een bruine envelop, het verschuldigde bedrag in de envelop stoppen en een geperforeerd gedeelte van de envelop scheuren. De envelop gaat vervolgens in een gleuf van het kastje en het afgescheurde gedeelte klemmen we vast aan de electriciteitsaansluitingpaal naast ons huis. Kind kan de was doen. 
We strekken even de benen, gaan op zoek naar de douches en passeren medecampers waarmee uiteraard meteen een praatje wordt gemaakt. Het is ongelooflijk maar weer is het eerste onderwerp van gesprek onze very nice campervan. 
Het is toch wel een bezienswaardigheid in deze omgeving. Er volgt een geanimeerd gesprek over beren en wolven die zich hier (gelukkig) niet bevinden en over coyotes die zich hier (jammer genoeg) wel bevinden. Maar als we gewoon op de weg blijven en niet door de struiken gaan lopen is er niks aan de hand. Nou zijn wij gelukkig toch al niet van het door struiken lopen.
Na de wandeling is het etenstijd, begint het vreselijk te regenen en komt er een homecooked meal op tafel.
Na het eten weer de gebruikelijke gang naar de (schone en grote) douches, waar we dit keer een loony in het betaalapparaat mogen stoppen alvorens we water krijgen. Het is overal weer anders geregeld.
Het was al met al niet zo'n vermoeiende dag als gisteren en ook vandaag lijkt het net alsof we ons alleen op het Goosberry Lake Provincial Park bevinden, zo rustig is het. Een ding is zeker, waar we in ieder geval vannacht geen last van zullen hebben is de Canadian Pacific Railroad die, inderdaad Huub (!), ook hier -evenals in de States- met veel lawaai bij elke overweg laat horen in aantocht te zijn. Opzij, opzij, opzij, maak plaats, maak plaats, maak plaats!